KOMENDA GŁÓWNA STRAŻY GRANICZNEJ
      AL. NIEPODLEGŁOŚCI 100
      02-514 WARSZAWA
      e-mail: boin.kg@strazgraniczna.pl

     www.strazgraniczna.pl

      ARCHIWUM STRAŻY GRANICZNEJ
      BIURO OCHRONY INFORMACJI
      UL. ŻOŁNIERSKA 4
      71-210 SZCZECIN
      e-mail: archiwum.sg@strazgraniczna.pl

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj2298
mod_vvisit_counterWszystkich3017029

Aktualnie: gości 55, 
botów 3 połączonych
IP gościa: 10.160.129.103
 , 
Dzisiaj: Lut 21, 2017
Start FORMACJE


Marian Czesław Bajerlein
kpt. Marian Czesław Bajerlein (ur. 2 VII 1891 w Poznaniu, zm. 6 II 1961 w Londynie). Żołnierz niemieckiego batalionu zapasowego 6. Pułku Grenadierów im. Hrabiego Kleista von Nollendorfa (1914); w 330. pułku piechoty (1914-1917); podoficer 83. Dywizjonu Piechoty (1917-1918); służba w 1. Pułku Strzelców Wielkopolskich/55, pułku piechoty (od 1918, m. in. oficer ordynansowy w sztabie pułku, oficer wywiadowczy, adiutant III batalionu); dowódca kompanii broni specjalnej batalionu sztabowego (1922), zastępca adiutanta pułku (1923-1925), dowódca kompanii ciężkich karabinów maszynowych (1925) 55. pułku piechoty; referent w Sztabie Dowództwa Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu; dowódca kompanii (1928); adiutant (od 1929) 71. pułku piechoty; adiutant Pułku Korpusu Ochrony Pogranicza „Głębokie" (od 1930); służba w Batalionie Korpusu Ochrony Pogranicza „Podświle" (od 1930), dowódca kompanii (od 1931); pełniący obowiązki kierownika (od 1932), kierownik (od 1933) Placówki Wywiadowczej nr 1 Korpusu Ochrony Pogranicza „Suwałki"; kierownik Placówki Wywiadowczej nr 1 Korpusie Ochrony Pogranicza „Grodno" (od 1939); oficer informacyjny batalionu marszowego Brygady Strzelców Karpackich/Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich w Palestynie (od 1940); młodszy oficer 4. kompanii Legii Oficerskiej w El Amiriya k. Aleksandrii (1941); kierownik 12. Poczty Polskiej (1941-1943), kierownik Głównej Poczty Polskiej na Środkowym Wschodzie; na emigracji w Londynie. A. Ochał, Słownik oficerów i chorążych..., s. 14-16.

Biogram zamieszczony w: Aparat bezpieczeństwa wewnętrznego wobec żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza i funkcjonariuszy Straży Granicznej, Warszawa 2013, s. 166.

 
Edward Banaszak
banaszakpłk piech Edward Banaszak, (ur. 7 I 1892 r. w Samostrzeł, pow. Wyrzysk Wlkp.- zm. 23 XI 1977 r. w Szczecinie). Po wybuchu I wojny światowej, 24 VIII 1914 r. został wcielony do niemieckiego 49. Pułku Piechoty w Gnieźnie, a następnie przydzielono go do 212. Pułku Piechoty na froncie rosyjskim i zachodnim. 15 I 1917 r. jako ppor. ukończył kurs oficerski w Biedrusku. Podczas walk na froncie zachodnim, 15 IV 1918 r. został ranny pod Hainvillers we Francji, a następnie 10 X 1918 pod Juvin zakażony gazem. Do 9 XI 1918 r. przebywał na leczeniu szpitalnym w Königsbergu (Królewcu).
   Po wyleczeniu powrócił w rodzinne strony i od grudnia 1918 r. brał udział w Powstaniu Wielkopolskim, organizując oddziały powstańcze i rozbrajając Niemców, m.in. w Budzyniu, Szubinie, Rymarzewie. Dowodził oddziałami działającymi w rejonie Prochnowo -Sułaszewo-Witkowice i podczas zajmowania Margonina. Za walki powstańcze został odznaczony Krzyżem Walecznych (21 VII 1920 r.). Z dniem 9 I 1919 r. „formalnie” został przyjęty na stanowisko oficera sądowego 1. Pułku Rezerwowego Strzelców Wielkopolskich, który w marcu przemianowany został na 10. Pułku Strzelców Wielkopolskich. Od 24 III 1919 r. był dowódcą sztabowej kompanii ckm i oficerem sądowym. 30 III 1919 r. został awansowany na por. Wraz z pułkiem brał udział w odsieczy Lwowa i w walkach polsko-ukraińskich pod Brodami, Husiatyniem, Zbarażem, Podwołoczyskami. Po powrocie do Wielkopolski został skierowany na południowy odcinek walk powstańczych, gdzie 25 XI 1919 r. został wyznaczony dowódcą II batalionu 10. Pułku Strzelców Wielkopolskich (później 68. Pułk Piechoty). W lutym 1920 r., wraz z pułkiem, został przerzucony na front polsko-bolszewicki, gdzie brał udział w walkach na szlaku Mołodeczno-Lida-Mosty-Brańsk-Modlin. Za odwagę na polu walki podczas polskiego uderzenia w rejonie Nasielska, został odznaczony Krzyżem Walecznych (21 XI 1920 r.). W czasie polskiej ofensywy zastępował dowódcę pułku. W lipcu 1920 r. brał udział w walkach o Pułtusk, Augustów i Suwałki. W dniu 14 X 1920 r. został awansowany na kpt. Po zakończeniu działań przeprowadził pułk do Biedruska, gdzie 30 XII 1920 r. zdał dowodzenie pułkiem. Od 30 XII 1920 r. był dowódcą i organizatorem Batalionu Szkolnego 17. Wielkopolskiej Dywizji Piechoty w Biedrusku. Od 16 IV 1921 r. dowodził batalionem rezerwowym Dowództwa Okręgu Generalnego w Poznaniu. Następnie od 4 VIII 1921 r. był dowódcą II batalionu 68. Pułku Piechoty we Wrześni. W październiku tego roku został przeniesiony na stanowisko oficera sztabowego dowództwa 17. Wielkopolskiej Dywizji Piechoty w Gnieźnie. W międzyczasie współpracował z Misją Francuską w Poznaniu. W 1921 r. został awansowany na mjr. Dnia 18 II 1922 r. za czyny wojenne został odznaczony Orderem Virtuti Militari. Od 24 IV 1922 r. zastępował Szefa Oddziału III Dowództwa Okręgu Korpusu nr VII w Poznaniu. W październiku 1922 r. został przeniesiony do 55. Poznańskiego Pułku Piechoty w Lesznie. W styczniu 1923 r. przydzielono go na stanowisko dowódcy Wielkopolskiego Batalionu Szkolnego Piechoty DOK nr VII (Poznań) w Śremie. W maju 1923 r. ponownie objął dowództwo batalionu szkolnego, który w maju 1927 r. został przemianowany na Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty nr VII w Śremie. Dnia 17 VIII 1928 r. został przeniesiony do KOP, a 23 VIII 1928 r. przydzielono go na stanowisko dowódcy 29. Batalionu KOP w Suwałkach. W dniu 2 X 1928 r. awansowano go na ppłk. 25 VI 1929 r. został przeniesiony na stanowisko dowódcy 26. Batalionu KOP w Żytyniu, a  8 V 1931 r. na stanowisko zastępcy dowódcy 79. Pułku Piechoty („Strzelców Słonimskich”) w Słonimiu. Od lipca 1935 r. aż do 12 IX 1939 r. był dowódcą 81. Pułku Strzelców Grodzieńskich im. Króla Stefana Batorego w Grodnie. W 1938 r. został awansowany na płk. Za zasługi dla wojskowości odznaczony był m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (11 XI 1937 r.), złotym Krzyżem Zasługi (19 III 1935 r.) oraz węgierską Komandorią Krzyża Zasługi (16 III 1939 r.). We wrześniu 1939 r. dowodził 81. Pułkiem Strzelców Grodzieńskich w Zgrupowaniu płk Tadeusza Pełczyńskiego, m.in. w walkach pod Piotrkowem Trybunalskim, Nowym Miastem, Przysuchą. Po rozproszeniu pułku, 2 października dostał się do niewoli niemieckiej w rejonie Warki nad Pilicą. Początkowo przebywał w jenieckich obozach przejściowych w Radomiu i Wrocławiu [Breslau], następnie w oflagach IX C Lamsdorf, XI B Braunschweig, a od 17 X 1939 r. w słynnym obozie IV B Königstein w Saksonii, gdzie został osadzony w kazamatach twierdzy. Po likwidacji obozu, od 5 VI 1940 r. przebywał w oflagu VII A w Murnau, gdzie brał udział w konspiracji obozowej jako zastępca dowódcy Legii Oficerskiej. Po uwolnieniu, od maja 1945 r. przebywał na Zachodzie. W sierpniu 1947 r. poprzez Francję i Wlk. Brytanię powrócił do kraju. Od 1948 r. mieszkał w Szczecinie, gdzie pracował w Przedsiębiorstwie Transportu Międzynarodowego „Warrant”, a następnie w Szczecińskim Przedsiębiorstwie Remontowo – Budowlanym (SPRB) nr 1. W 1950 r. został odznaczony „Gryfem Pomorskim”, 19 VII 1960 r. Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, a 18 XII 1968 r. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł w 1977 r. w Szczecinie. Został pochowany na cmentarzu w Wysocku Wielkim.
Opracowano na podstawie pracy A. Ochał, Słownik oficerów i chorążych Korpusu Ochrony Pogranicza w Suwałkach (1929-1939), Suwałki 2009 r. oraz informacji od Wojciecha Banaszaka, Dziedzictwo.
Opracował Artur Ochał


 
Michał Ludwiki Baran
kpt. Michał Ludwiki Baran (ur. 11 VIII 1894 w Żeleźnikowej). Członek Drużyn Strzeleckich (od 1912) i Związku Strzeleckiego (od 1913), żołnierz 5. pułku piechoty Legionów (od 1914), w niewoli rosyjskiej (1916-1918); żołnierz w wojnie polsko-bolszewickiej; przeniesiony do rezerwy; nauczyciel w Jasionnie; w 2. pułku piechoty Legionów (1928); służba w Korpusie Ochrony Pogranicza (1934-1939), komendant powiatowy Przysposobienia Wojskowego „Zbaraż” (do 1939); w czasie okupacji w konspiracji niepodległościowej na Nowosądecczyźnie; członek Polskiego Stronnictwa Ludowego; aresztowany przez funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Wałbrzychu (1946), zwolniony; pracownik fabryki zeszytów w Strzegomiu, następnie w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w Bielsku-Białej. Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej Oddziała w Katowicach, 230/4716; Rocznik Oficerski 1932; R. Rybka, K. Stepan, op. cit., s. 943; Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Wybór dokumentów, wybór i opracowanie M. Jabłonowski, W. Janowski, J. Prochwicz, B. Polak, Warszawa-Pułtusk 2001, s. 666; M. Jabłonowski, op. cit, s. 204.

Biogram zamieszczony w: Aparat bezpieczeństwa wewnętrznego wobec żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza i funkcjonariuszy Straży Granicznej, Warszawa 2013, s. 341.

 

 
Julian Bąkowski
rtm. Julian Bąkowski (ur. 9 I 1898 w Więcborku). Żołnierz 7. pułku ułanów; następnie w Korpusie Ochrony Pogranicza; przeniesiony do 7. Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich (1931, m.in. oficer materiałowy); oficer mobilizacyjny 5. pułku ułanów (do 1939); w kampanii polskiej (1939) zastępca dowódcy 103. pułku szwoleżerów Brygady Rezerwowej Kawalerii „Wołkowysk”; we Francji, żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie; ewakuowany do Wielkiej Brytanii (1940); w Polsce (od 1946); pracownik Polskiego Związku Gminnych Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Malborku. Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej, 0400/253; Dziennik Personalny nr 3 z 26 III 1931; R. Rybka, K. Stepan, op. cit, s. 691; C. Knoll, Wspomnienie o 7. Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich, Poznań 1997, s. 8; J. Dziewirski, J. Kijowski, H. Maćkowiak, 5 Pułk Ułanów Zasławskich, Ostrołęka 1944, s. 1994, s. 69; J. A. Radomski, op. cit., s. 297.

Biogram zamieszczony w: Aparat bezpieczeństwa wewnętrznego wobec żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza i funkcjonariuszy Straży Granicznej, Warszawa 2013, s. 340-341.

 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następna > ostatnia >>

Strona 8 z 30
© 2011 Komenda Główna Straży Granicznej
Projekt graficzny: Katarzyna Sadło
webmaster: Zbigniew Malinowski
Wykonanie: Archiwum Straży Granicznej
Serwis informacyjny SG