KOMENDA GŁÓWNA STRAŻY GRANICZNEJ
      AL. NIEPODLEGŁOŚCI 100
      02-514 WARSZAWA
      e-mail: boin.kg@strazgraniczna.pl

     www.strazgraniczna.pl

      ARCHIWUM STRAŻY GRANICZNEJ
      BIURO OCHRONY INFORMACJI
      UL. ŻOŁNIERSKA 4
      71-210 SZCZECIN
      e-mail: archiwum.sg@strazgraniczna.pl

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj414
mod_vvisit_counterWszystkich3688169

Aktualnie: gości 65 połączonych
IP gościa: 10.160.129.103
 , 
Dzisiaj: Paź 22, 2017
Start FORMACJE


Stefan Sobczak
płk Stefan Sobczak (Sobczuk)
płk Stefan Sobczak (Sobczuk) s. Grzegorza, urodził się 15 stycznia 1913 roku w miejscowości Mełeryn (powiat Hrubieszów). W czerwcu 1941 roku został powołany do służby w Armii Czerwonej. W 1943 roku skierowano go do utworzonego w ZSRR Wojska Polskiego, kolejno na stanowiska: lektora w 1 pułku czołgów (sierpień – październik 1943), zastępcy dowódcy pułku w 3 pułku czołgów (październik – grudzień 1943), zastępcy dowódcy brygady w brygadzie pancernej (grudzień 1943 – marzec 1944) i szefa grupy operacyjnej (marzec – lipiec 1944). Przeszedł następnie do Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego gdzie pełnił funkcje:  naczelnika wydziału śledczego (lipiec 1944 - luty 1945), naczelnika wydziału specjalnego (luty 1945 – czerwiec 1946), inspektora (czerwiec 1946 – luty 1947) i zastępcy dyrektora Departamentu (luty 1947 – kwiecień 1949). Dnia 01 kwietnia 1949 roku został mianowany zastępcą dowódcy WOP do spraw zwiadu, a z dniem 02 sierpnia 1955 roku objął stanowisko dowódcy WOP. Z funkcji tej został odwołany 10 listopada 1955 roku.

Odznaczenia:

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Złoty Krzyż Zasługi
Srebrny Krzyż Zasługi
Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
Order Krzyża Grunwaldu III Klasy
„Medal za Warszawę 1939-1945”

Bibliografia: CAW, sygn. 1573/75/286


 
Henryk Jurewicz
płk Henryk Jurewicz
płk Henryk Jurewicz s. Franciszka, urodził się w 1919 roku. W październiku  1940 został powołany do służby w Armii Czerwonej, a w maju 1943 roku skierowany do 1 Dywizji Piechoty  im. Tadeusz Kościuszki. Po zakończeniu wojny pełnił funkcję zastępcy szefa sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego. Dnia 10 listopada 1955 roku objął obowiązki dowódcy WOP. W dniu 15 listopada 1956 roku został odwołany z tego stanowiska i skierowany na przeszkolenie do ZSRR.

Bibliografia: CAW, sygn. 1642/79/208

 

 

 

 


 
Eugeniusz Dostojewski
gen. bryg. Eugeniusz Dostojewski
gen. bryg. Eugeniusz Dostojewski s. Jana urodził się 01 kwietnia 1924 roku w Gwoździcach. Po agresji radzieckiej na Polskę w 1939 roku został wywieziony na Syberie, gdzie pracował w tajdze. We wrześniu 1943 roku zgłosił się do służby utworzonej na terenie   ZSRR 2 Dywizji Piechoty. Ukończył frontową Oficerską Szkolę I Armii Wojska Polskiego. Walczył z Niemcami pod Puławami i na przyczółku warecko – magnuszewskim. Po zakończeniu wojny służył w Oficerskiej Szkole Piechoty nr 2 (sierpień 1945 – luty  1947). W 1948 roku przeszedł do służby w Wojskach Ochrony Pogranicza, kolejno w: I Oddziale WOP (styczeń – kwiecień 1948), 6 Brygadzie WOP (kwiecień 1948 – styczeń 1951), 8 Brygadzie WOP (styczeń 1951 – maj 1954). W okresie od maja 1954 do lipca 1955 roku był dowódcą 22 Brygady WOP. W lipcu 1955 roku został szefem Oddziału I w Dowództwie WOP, a we wrześniu tego roku szefem sztabu WOP. Dnia 15 listopada 1956 roku powierzono mu czasowo pełnienie obowiązków Dowódcy WOP. Nominacje na stanowisko Dowódcy WOP otrzymał w dniu 06 sierpnia 1958 roku. Funkcje tę pełnił do 30 lipca 1965 roku, kiedy objął stanowisko Dyrektora Zarządu Kontroli Ruchu Granicznego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. W okresie późniejszym pracował na stanowiskach cywilnych ( m.in. w latach 1976 – 1981 był Prezesem Głównego Urzędu Ceł).

Awanse:

porucznik (1946)
kapitan (1947)
major (1951)
podpułkownik (1955)
pułkownik (1956)
generał brygady (1961)

Odznaczenia:

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Order Sztandaru Pracy II klasy
Złoty Krzyż Zasługi
Srebrny Krzyż Zasługi
Krzyż Walecznych
Medal „Zasłużony na Polu Chwały”
„Medal za Warszawę 1939 – 1945”
„Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk”
„Medal Zwycięstwa i Wolności 1945”
Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
„Medal 10- lecia Polski Ludowej”

Bibliografia : CAW, sygn. 1669/83/84
Nazwisko rodowe Harbala, przybrane w 1947 Gargala. W WOP od XII 1947. Dowódca WOP XI 1956 – VII 1965. Generałem brygady mianowany w IX 1961 r.

dostojewski
opis




 
Mieczysław Dębicki
gen. dyw. Mieczysław Dębicki
gen. dyw. Mieczysław Dębicki s. Bartłomieja, ur. się 04 września 1926 r. w Pikuławicach w okolicach Lwowa. W sierpniu 1944 r. zgłosił się do służby w utworzonej na terenie ZSRR 4 Dywizji Piechoty im. J. Kilińskiego. Przeszedł jej szlak bojowy od Warszawy do Kołobrzegu, brał udział w walkach o wyzwolenie Warszawy. W 1945 r. ukończył Oficerską Szkołę Piechoty i służył w 11 Pułku Piechoty oraz 62 Pułku Piechoty w Ełku. W 1948 r., po pomyślnym zdaniu egzaminów w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie, przeszedł do służby w Wojskach Ochrony Pogranicza (na stanowiskach : pomocnika zastępcy komendanta odcinka ds. zwiadu 11 Oddziału WOP, zastępcy szefa sztabu 23 Brygady WOP i 5 Brygady WOP, szefa wydziału w Dowództwie WOP, dowódcy 16 Brygady WOP). W listopadzie 1965 r. powierzono mu stanowisko szefa Wojsk Ochrony Pogranicza, które zajmował do września 1971 r. Podczas służby ukończył Akademię Sztabu Generalnego i Wyższą Szkołę Nauk Społecznych przy KC PZPR, zdobywając tytuł doktora nauk historycznych. Pod koniec 1971 r. otrzymał nominację na Komendanta Obrony Kraju, w latach 1982-1986 był prezydentem miasta stołecznego Warszawy, a w okresie 1986-1988 zastępcą Głównego Inspektora Obrony Terytorialnej – szefem Inspektoratu Obrony Terytorialnej i Wojsk Obrony Wewnętrznej. Od 1988 r. do 1990 r. pełnił funkcję pełnomocnika rządu PRL ds. pobytu wojsk radzieckich w Polsce. W maju 1991 r. zakończył służbę wojskową i został przeniesiony w stan spoczynku. Zmarł 7 marca 2001 r. w Warszawie.

Awanse :

generał brygady (1967)
generał dywizji (1975)

Odznaczenia :

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Order Sztandaru Pracy I Klasy
Order Krzyża Grunwaldu III Klasy
Złoty Krzyż Zasługi
Krzyż Walecznych
Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały”
Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
Złoty Medal „Za zasługi dla Obronności Kraju”
Srebrny Medal „Za zasługi dla Obronności Kraju”
Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności Kraju”
„Medal 10-lecia Polski Ludowej”
„Medal 30-lecia Polski Ludowej”
„Medal 40-lecia  Polski Ludowej”

Bibliografia: CAW, sygn. 1849/95/18


debicki1 debicki1a debicki2
opis opis
 
debicki3
opis  

 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następna > ostatnia >>

Strona 7 z 30
© 2011 Komenda Główna Straży Granicznej
Projekt graficzny: Katarzyna Sadło
webmaster: Zbigniew Malinowski
Wykonanie: Archiwum Straży Granicznej
Serwis informacyjny SG