KOMENDA GŁÓWNA STRAŻY GRANICZNEJ
      AL. NIEPODLEGŁOŚCI 100
      02-514 WARSZAWA
      e-mail: boin.kg@strazgraniczna.pl

     www.strazgraniczna.pl

      ARCHIWUM STRAŻY GRANICZNEJ
      BIURO OCHRONY INFORMACJI
      UL. ŻOŁNIERSKA 4
      71-210 SZCZECIN
      e-mail: archiwum.sg@strazgraniczna.pl

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj536
mod_vvisit_counterWszystkich2686246

Aktualnie: gości 65, 
botów 5 połączonych
IP gościa: 10.160.129.103
 , 
Dzisiaj: Sty 18, 2018
Start SŁUŻBA Infrastruktura graniczna
Infrastruktura graniczna


Oznakowanie granic 1918-1939

Oznakowanie granic II Rzeczypospolitej 

Przez okres 123 lat państwo polskie rozdarte było przez zaborców, Niemcy, Rosję i Austro-Węgry. Granice zaborców oznaczone były przy pomocy drewnianych, kamiennych lub żeliwnych słupów granicznych. Na słupach tych umieszczano herby państw. Każdy znak posiadał swój kolejny numer.

Odzyskanie przez Polskę niepodległości rozpoczęło trudny, trwający wiele lat, okres scalania państwa. Walką kształtowały się jego granice, które należało oznaczyć. Wytyczeniem i oznakowaniem granic zajęły się międzynarodowe komisje. Początkowo posługiwano się palami, wiechami, sypano wały, kopce czy też piramidy z kamieni oznaczone zazwyczaj pierwszymi literami nazw państw graniczących i kolejnymi numerami. Potem wymieniono je na właściwe znaki graniczne, których ujednolicony, jednakowy, wzór dla danej granicy określono w odpowiednich dokumentach traktatowych.

Całkowita długość granic Polski międzywojennej wynosiła 5529 km. Polska graniczyła z Niemcami, Wolnym Miastem Gdańskiem, Litwą, Łotwą, ZSRR, Rumunią i Czechosłowacją, a od marca 1939 roku również z Węgrami, które zajęły wschodnią część Słowacji – tzw. Ruś Zakarpacką.

więcej
 
Oznakowanie granic 1945-1990

Granica zachodnia

Polska granica zachodnia po II Wojnie Światowej określona została podczas negocjacji w Jałcie, 4-11.02.1945 r., i na konferencji w Poczdamie, 2 VIII 1945 roku. Przyjęto wówczas, że zachodnią granicą polski będzie linia biegnąca od Morza Bałtyckiego, bezpośrednio na zachód od Świnoujścia i stąd wzdłuż rzeki Odry do miejsca, gdzie wpada Nysa Zachodnia (Łużycka) i wzdłuż Nysy Zachodniej do granicy czechosłowackiej (…).

Dnia 6 VII 1950 roku w Zgorzelcu rządy Rzeczypospolitej Polskiej i Niemieckiej Republiki Demokratycznej podpisały Układ o wytyczeniu ustalonej i istniejącej granicy polsko-niemieckiej. Do czasu powstania NRD w październiku 1949 roku Polska graniczyła z radziecką strefą okupacyjną Niemiec.

Więcej…
 
Oznakowanie granic od 1991

Oznakowanie granic po 1990 roku.

Koniec lat 80. i początek 90. XX wieku to okres zmian na politycznej mapie Europy Środkowej. W Polsce dokonuje się transformacja ustrojowa. Państwo polskie uległo przekształceniu w demokratyczną Rzeczpospolitą Polską. Zmianie uległ też herb RP – przywrócono orła w koronie, wzorowanym na herbie z okresu międzywojennego. Spowodowało to potrzebę wymiany tablic na słupach granicznych. Proces ten trwał kilka lat.

Również w państwach sąsiednich zaszły zmiany ustrojowe. W wyniku tego, zamiast z trzema - z Niemiecką Republiką Demokratyczną, z Czechosłowacją i ze Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich, Polska graniczyła z siedmioma państwami – Republiką Federalną Niemiec, Republiką Czeską, Słowacją, Ukrainą, Białorusią, Litwą, oraz z Rosją (Obwód Kaliningradzki).

W zasadzie sposób oznaczenia poszczególnych granic nie uległ zmianie (oprócz granicy z Litwą po 2000 roku), zmienił się wygląd, tj. sposób malowania, słupów granicznych nowopowstałych państw.

więcej
 
Budownictwo 1918-1939

Budownictwo Korpusu Ochrony Pogranicza w latach 1924 – 1939

             W 1924 roku odnotowano największe nasilenie  aktów dywersyjnych na wschodniej granicy. Wydarzenia te spowodowały, iż w sierpniu tego roku na posiedzeniu Komitetu Politycznego Rady Ministrów, któremu przewodniczył prezydent Rzeczpospolitej Stanisław Wojciechowski, na wniosek ministra Spraw Wojskowych gen. Władysława Sikorskiego oraz Spraw Wewnętrznych Zygmunta Hubnera podjęto decyzję o powołaniu Korpusu Ochrony Pogranicza. Celem powołanej formacji, którą  zorganizowano w sposób wojskowy, była ochrona wschodnich ziem Rzeczpospolitej. Zagadnieniem zasadniczym warunkującym skuteczność działania Korpusu było zakwaterowanie żołnierzy. Kierując się zasadami strategii dowodzenia, podzielono projektowane budynki na trzy typy:

- strażnice (zwykłe i reprezentacyjne) przeznaczone dla połowy plutonu, oddalone od siebie o około 4 kilometry

- odwody kompanijny, każdy mieszczący pluton

- bataliony, w których kompleksie mieściły się: kompania, pluton łączności, kompania karabinów maszynowych i drużyna dowódcy batalionu.

Więcej…
 
Budownictwo 1945-1990
Budowa strażnicy Budynek byłej strażnicy WOP
Budowa strażnicy Budynek byłej strażnicy Wojsk Ochrony Pogranicza
opis opis

Stadion „Granica” w Terespolu Budowa strzelnicy
Stadion „Granica Budowa strzelnicy Budowa strzelnicy
opis opis

Basen odkryty
Pomorskiej Brygady WOP
Strzelnica
Pomorskiej Brygady WOP
Hala gimnastyczna
Pomorskiej Brygady WOP
Basen odkryty Pomorskiej Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza Strzelnica Pomorskiej Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza Hala gimnastyczna Pomorskiej Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza
opis opis opis
Więcej…
 
Więcej artykułów…
<< pierwsza < poprzednia 1 2 następna > ostatnia >>

Strona 1 z 2
© 2011 Komenda Główna Straży Granicznej
Projekt graficzny: Katarzyna Sadło
webmaster: Zbigniew Malinowski
Wykonanie: Archiwum Straży Granicznej
Serwis informacyjny SG