KOMENDA GŁÓWNA STRAŻY GRANICZNEJ
      AL. NIEPODLEGŁOŚCI 100
      02-514 WARSZAWA
      e-mail: boin.kg@strazgraniczna.pl

     www.strazgraniczna.pl

      ARCHIWUM STRAŻY GRANICZNEJ
      BIURO OCHRONY INFORMACJI
      UL. ŻOŁNIERSKA 4
      71-210 SZCZECIN
      e-mail: archiwum.sg@strazgraniczna.pl

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterDzisiaj567
mod_vvisit_counterWszystkich2686277

Aktualnie: gości 66, 
botów 6 połączonych
IP gościa: 10.160.129.103
 , 
Dzisiaj: Sty 18, 2018
Start SŁUŻBA Infrastruktura graniczna Oznakowanie granic od 1991
Oznakowanie granic od 1991
Spis treści
Oznakowanie granic od 1991
Znaki graniczne
Graniczne punkty kontroli
Straznice
Tablice informacyjne
Wszystkie strony
Granica zachodnia

Likwidacja Niemieckiej Republiki Demokratycznej 3 października 1990 roku i przystąpienie wschodnich landów do Republiki Federalnej Niemiec utworzyły jednolity organizm państwowy – RFN. Po zjednoczeniu Niemiec umowy zawarte z NRD zostały potwierdzone polsko-niemieckimi traktatami - granicznym z listopada 1990 roku i o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy z czerwca 1991 roku. Z niemieckich słupów granicznych usunięto tablice z herbem NRD. Z końcem 1996 roku, w celu poprawy estetyki, na słupach niemieckich zakładane zostają plastikowe nakładki w barwach narodowych. Podobne, biało-czerwone nakładki, montowane są na polskich betonowych słupach granicznych od grudnia 2005 roku.

Oznaczenie przebiegu granicy polsko-niemieckiej w terenie przedstawia się następująco:

- na lądowych odcinkach granicy – dwoma żelbetonowymi słupami granicznymi, o wysokości 1,8 m, o bokach 22x22 cm, ustawionymi z reguły w odległości 2,5 m od linii granicy po obu jej stronach i ustawionym między nimi, na samej granicy czterościennym słupkiem, tzw. słupkiem poligonowym;

- w miejscu przejścia linii granicy z odcinka wodnego na lądowy – trzema żelbetonowymi słupami granicznymi i betonowym monolitem, przy czym dwa słupy i monolit, wysokości 1,25 m, między nimi zostają ustawione na jednym brzegu rzeki, a trzeci słup „kierunkowy” na przeciwległym brzegu, na przedłużeniu linii granicy. W miejscu przejścia linii granicy z odcinka lądowego na wody Zatoki Pomorskiej - dwoma żelbetonowymi słupami granicznymi i betonowym monolitem, znakiem kierunkowym jest para staw nabieżnikowych;

Na Zalewie Szczecińskim i na Jeziorze Nowowarpieńskim linię graniczną oznaczono przy pomocy 43. pomocniczych znaków granicznych.

Akty prawne (wybór):

- Traktat między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o potwierdzeniu istniejącej między nimi granicy, podpisany w Warszawie dnia 14 listopada 1990r., Dz.U. Nr 14, poz. 54, z roku 1992;

- Traktat między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy, podpisany w Bonn dnia 17 czerwca 1991r., Dz.U. Nr 14, poz. 56, z roku 1992;

- Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o oznakowaniu i utrzymaniu wspólnej granicy na odcinkach lądowych i wodach granicznych oraz powołaniu Stałej Polsko-Niemieckiej Komisji Granicznej, podpisana w Warszawie dnia 16 września 2004r., Dz.U. Nr 90, poz. 589, z roku 2010.

Opracował:

Bogusław Tomaszewski na podstawie materiałów własnych oraz zgromadzonych w Archiwum Straży Granicznej. (XI 2011 r.). Akty prawne dostępne są na stronie: http://isap.sejm.gov.pl/

granica_zachodnia_po_1990 granica_polsko-niemiecka granica_polsko_niemiecka



Granica wschodnia

Ze Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich Polska graniczyła do 1991 roku. W roku tym ZSRR uległo rozwiązaniu na 15 suwerennych państw. Od tego czasu na wschodzie zamiast z jednym, Polska graniczy z czterema państwami: z Ukrainą, Białorusią, Litwą i z Rosją – Obwód Kaliningradzki.

Sposób oznaczenia przebiegu granicy z poszczególnymi państwami nie zmienił się. Zmieniła się kolorystyka znaków granicznych. Słupy graniczne Ukrainy pomalowano w poziome pasy niebiesko-żółte, Białorusi – w pionowe, biało-czerwono-białe pasy, a po 1995 roku w pionowe pasy – zielony i czerwony, słupy Litwy są białe z ukośną przepaską w kolorach narodowych – żółtym, zielonym i czerwonym, słupy Federacji Rosyjskiej malowane są tak jak w okresie ZSRR. Zachowano również na granicy wschodniej numerację znaków granicznych, tj. od 1 do 2439.

Dokumenty dotyczące polsko-ukraińskiej granicy państwowej sporządzono w Kijowie 12 stycznia 1993 roku. Granica ta rozpoczyna się od znaku granicznego „Krzemieniec” i kończy się na rzece Bug w miejscu ujścia do niej kanału Mościckiego (700 m na północ od znaku granicznego numer 1122). Długość granicy polsko-ukraińskiej wynosi nieco ponad 535 km.

Granica polsko-białoruska rozpoczyna się w rejonie znaku granicznego 1123 (ujście kanału Mościckiego do rzeki Bug) i kończy się przy znaku granicznym 1789, który stoi na brzegu rzeczki o nazwie Marycha, na styku z granicą Litwy. Długość tej granicy to 418 km.

Umowę o wspólnej granicy między Polską a Litwą sporządzono w Wilnie 5 marca 1995 roku. Granica ta rozpoczyna się na rzece o nazwie Marycha (znak graniczny 1789), a kończy na styku z granicą Federacji Rosyjskiej (znak graniczny 1987). Długość granicy polsko-litewskiej wynosi 104 km.

W maju 2000 roku odbyło się pierwsze posiedzenie Polsko-Litewskiej Komisji Granicznej. W wyniku kontroli przebiegu i oznakowania granicy Komisja postanowiła zmienić oznakowanie granicy i zwiększyć liczbę znaków granicznych na odcinkach granicy lądowej oraz oznakować pławami granicę państwową na jeziorach Gaładuś, Dunajewo, Łapuchis i Bołonie.

Komisja Graniczna przyjęła, że przebieg granicy państwowej w terenie oznakowany będzie w następujący sposób:

- na odcinkach lądowych – wspólnym słupem granicznym wstawionym na linii granicy państwowej. Ogółem postawiono 187 słupów wspólnych;

- w miejscach przejścia linii granicy z odcinka lądowego na odcinek wodny lub odwrotnie z reguły – wspólnym słupem ustawionym na linii granicy na jednym brzegu rzeki lub jeziora oraz słupem kierunkowym (polskim lub litewskim w zależności od tego, na którym brzegu stoi) ustawionym na przeciwległym brzegu, na przedłużeniu granicy państwowej (postawiono 4 polskie i 3 litewskie słupy kierunkowe);

- na wodnych ciekach granicy państwowej – dwoma słupami (słupem polskim na terytorium Polski i litewskim na terytorium Litwy) stojącymi naprzeciw siebie na obu brzegach rzeki lub jeziora albo na jednym brzegu i na wyspie (postawiono 30 polskich i 30 litewskich słupów granicznych);

Łącznie postawiono 254 słupy graniczne.

Ponadto przebieg granicy państwowej na jeziorach Gaładuś, Dunajewo, Łapuchis i Bołonie oznaczono za pomocą pław (20 szt.), ustawionych bezpośrednio na linii granicy.

Niezmienność położenia wspólnych słupów granicznych i słupów kierunkowych zapewniają podziemne stabilizacje – płytki ceramiczne o wymiarach 10x10x1 cm z krzyżykiem po środku.

Zmieniono też numerację słupów, która rozpoczyna się od 001, a kończy na 217.

Znaki graniczne znajdujące się na styku granic Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Litewskiej i Republiki Białorusi (znak graniczny numer 1789) oraz Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Litewskiej i Federacji Rosyjskiej (znak graniczny numer 1987) zachowały swoje dotychczasowe oznaczenie do czasu podpisania odpowiednich porozumień dotyczących oznaczenia wymienionych styków granic państwowych.

27 października 2005 roku w Wilnie sporządzono porozumienie w sprawie określenia miejsca położenia punktu styku granic państwowych Polski, Litwy i Federacji Rosyjskiej. Wypełnieniem tego porozumienia było postawienie w lipcu 2010 roku, wykonanego z czerwonego granitu szwedzkiego, znaku granicznego „Wisztyniec”.

16 września 2009 roku podpisano w Wilnie porozumienie między rządami Polski, Litwy i Białorusi w sprawie punktu styku granic państwowych tych państw. Styk tych granic oznaczony ma być za pomocą znaku granicznego „Marycha”, składającego się z trzech słupów granicznych umieszczonych po jednym na terytorium każdego z tych państw.

Granica polsko-rosyjska, długości 210 km, rozpoczyna od znaku granicznego „Wisztyniec”, kończy na brzegu Zatoki Gdańskiej, na Mierzei Wiślanej, monolit nr 2439

Akty prawne (wybór):

- Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Ukrainą o stosunkach prawnych na polsko-ukraińskiej granicy państwowej oraz współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach granicznych, sporządzona w Kijowie dnia 12 stycznia 1993r., Dz.U. Nr 63, poz. 267, z roku 1994;

- Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Litewską o wspólnej granicy państwowej, stosunkach prawnych na niej obowiązujących oraz o współpracy i wzajemnej pomocy w sprawach granicznych, sporządzona w Wilnie dnia 5 marca 1996r., Dz.U. Nr 22, poz. 199, z roku 1999;

- Porozumienie między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej, Rządem Federacji Rosyjskiej i Rządem Republiki Litewskiej w sprawie określenia punktu styku granic państwowych, podpisane w Wilnie dnia 27 października 2005r., M.P. Nr 80, poz. 851, z roku 2007;

- Porozumienie między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej, Rządem Republiki Białorusi i Rządem Republiki Litewskiej w sprawie punktu styku granic państwowych Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Białorusi i Republiki Litewskiej, podpisane w Wilnie dnia 16 września 2009r., M.P. Nr 13, poz. 139, z roku 2011;

Opracował: Bogusław Tomaszewski na podstawie materiałów własnych, artykułu mjr. Franciszka Kowalczyka „Stara granica – nowe oznakowanie” oraz zgromadzonych w Archiwum Straży Granicznej w Szczecinie (II 2011 r.). Akty prawne dostępne są na stronie: http://isap.sejm.gov.pl/

granica_wschodnia_powojn_po_1990


Granica południowa

W styczniu 1993 roku Czechosłowacja, będąca państwem federacyjnym, rozpadła się na dwa oddzielne państwa – Republikę Czeską i Słowację.

Sposób oznaczenia przebiegu linii granicznej między Polską a tymi państwami nie zmienił się. Zmianie uległy tylko oznaczenia literowe. Zamiast liter ČS na znakach granicznych stojących na słowackim odcinku granicy widnieje litera S, a czeskim C.

Granica polsko-słowacka (długości 541 km), rozpoczyna swój bieg na górze Krzemieniec (znak graniczny „Krzemieniec”), a kończy na styku z granicą Republiki Czeskiej koło Jaworzynki (znak graniczny „Beskid”). Podzielona jest na odcinki ponumerowane do I do III.

Umowę o wspólnej granicy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacji sporządzono Warszawie 6 lipca 1995 roku.

Granica polsko-czeska (długości 796 km) rozpoczyna się od znaku „Beskid” i kończy na styku z granicą z Niemcami w granicznym cieku wodnym Nysy Łużyckiej. Podzielona została na ponumerowane odcinki od I do IV.

Umowę o wspólnej granicy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską sporządzono w Pradze 17 stycznia 1995

We wrześniu 2000 roku dokonano wymiany starego, betonowego, monolitu stanowiącego znak graniczny „Krzemieniec” na nowy, granitowy, o wysokości trzech metrów.

Akty prawne (wybór):

- Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeską o wspólnej granicy państwowej sporządzona w Pradze dnia 17 stycznia 1995r., Dz.U. Nr 46, poz. 205, z roku 1996;

- Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką o wspólnej granicy państwowej, sporządzona w Warszawie dnia 6 lipca 1995r., Dz.U. Nr 55, poz. 248, z roku 1996;

- Umowa między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką o zmianach przebiegu granicy państwowej i zatwierdzeniu dokumentacji granicznej, sporządzona w Starej Lutowni dnia 29 lipca 2002r., Dz.U. Nr 203, poz. 1686, z roku 2005.

granica_poludniowa_po_1990

Opracował:

Bogusław Tomaszewski na podstawie materiałów własnych oraz zgromadzonych w Archiwum Straży Granicznej. (XI 2011 r.). Akty prawne dostępne są na stronie: http://isap.sejm.gov.pl/







Okolice przejścia granicznego na granicy polsko-słowackiej Granica polsko-niemiecka Słowacki słup graniczny
na górze Krzemieniec
Okolice przejścia granicznego na granicy polsko-słowackiej Granica polsko-niemiecka Słowacki słup graniczny na górze Krzemieniec
opis opis opis

Polski monolit na styku granic Styk trzech granic
Polski, Czech i Słowacji
Oznaczenie styku trzech granic
Polski, Republiki Czeskiej i Słowacji
Polski monolit stojący na styku trzech granic Polski, Czech i Słowacji Styk trzech granic Polski, Czech i Słowacji Oznaczenie styku trzech granic Polski, Republiki Czeskiej i Słowacji Oznaczenie styku trzech granic Polski, Republiki Czeskiej i Słowacji
opis opis opis

Styk trzech granic
państwowych Polski,
Słowacji i Republiki Czeskiej
Słup graniczny nr 2437
stojący na Mierzei Wiślanej
Pas kontrolny
na granicy polsko-białoruskiej
Styk trzech granic państwowych Polski, Słowacji i Republiki Czeskiej Znak graniczny Pas kontrolny na granicy polsko-białoruskiej
opis opis opis

Styk granic Polski, Litwy
i Rosji (Obwód Kaliningradzki)
Styk granic Polski,
Białorusi i Litwy
Styk granic Polski, Litwy i Rosji (Obwód Kaliningradzki) Styk granic Polski, Litwy i Rosji (Obwód Kaliningradzki) Styk granic Polski, Białorusi i Litwy
opis opis opis
 

Słupy graniczne
na granicy polsko-ukraińskiej
Styk granic Polski,
Niemiec i Republiki Czeskiej
Znaki graniczne
na granicy polsko- niemieckiej
Słupy graniczne na granicy polsko-ukraińskiej Styk granic Polski, Niemiec i Republiki Czeskiej Znaki graniczne na granicy polsko- niemieckiej
opis opis opis
 
 
Styk granic Polski, Czech i Niemiec
Styk granic Polski, Czech i Niemiec Styk granic Polski, Czech i Niemiec Styk granic Polski, Czech i Niemiec
opis
 

Styk granic Polski,
Czech i Niemiec
Styk trzech granic
Polski, Litwy i Białorusi
Styk trzech granic
Polski, Ukrainy i Słowacji
Styk granic Polski, Czech i Niemiec Styk trzech granic Polski, Litwy i Białorusi Styk trzech granic Polski, Ukrainy i Słowacji
opis opis opis
 

Słup graniczny
na granicy polsko-słowackiej
Słupy graniczne
na granicy polsko-ukraińskiej
 Styk granic Polski,
Białorusi i Ukrainy
Słup graniczny na granicy polsko-słowackiej Słupy graniczne na granicy polsko-ukraińskiej Styk granic Polski, Białorusi i Ukrainy
opis opis opis
 



 
© 2011 Komenda Główna Straży Granicznej
Projekt graficzny: Katarzyna Sadło
webmaster: Zbigniew Malinowski
Wykonanie: Archiwum Straży Granicznej
Serwis informacyjny SG